Abdullah LEBLEBİCİ / Haber Köşe Yazarı

Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı (TOKİ) tarafından Konya Seydişehir Gökçehöyük Mahallesi'nde yapımına başlanan 496 sosyal konut tamamlandı.

10 – 28 Mart 2025 tarihleri arasında hak sahiplerine teslim edildi. Hak sahipleri evlerine kavuştu…

Buraya kadar her şey normal...

Seydişehir de TOKİ eliyle inşa edilen 496 konut, ilk bakışta büyük bir yatırım gibi görünebilir.

Ancak dikkatli bakan gözler için bu sayı, sadece dört eksik daireyle sınırlı bir mesele değil.

Bu dört konutun eksikliği, aslında çok daha büyük bir sorumluluğun üzerinin örtülme çabasıdır.

TOKİ’nin proje planlamalarında bilinen bir eşik vardır:

500 konut ve üzeri projelerde, bölgeye okul, cami, sağlık ocağı gibi sosyal donatı alanları inşa etmek zorunludur.

Yani devletin kendi eliyle konut üretimini gerçekleştiren bir kurum, 500 sayısını geçtiği anda sadece konut değil, bir yaşam alanı oluşturmakla yükümlü hale gelir.

Ancak Seydişehir’de yapılan 496 konutla birlikte bu yükümlülük “kıl payı” bertaraf edilmiş görünüyor.

KASIT MI VAR…

Bu durumun tesadüf olduğuna inanmak zor.

Tam sınırda durmak, TOKİ gibi büyük ve tecrübeli bir kurum için planlama hatası olamaz.

Daha çok bilinçli bir tercih gibi, ya da “KASIT” var gibi görünüyor:

Yatırımı küçük tut, altyapıdan ve sosyal donatıdan kaçın, birkaç bina fazla yapma ama büyük yükümlülüklerden kurtul.

Olan ise hak sahibi vatandaşlara oldu.

Dört konut eksik yaparak binlerce insanın hakkı olan okuldan, sağlık ocağından, ibadethaneden ve park alanlarından kurtul.

TOKİ bu tavrıyla, kamu yararını öncelemek yerine, hesap kitapla sosyal sorumluluktan sıyrılmayı tercih etti.

Kendi deyimiyle “yaşanabilir şehirler, mutlu insanlar” hedefi, Seydişehir’de dört konutluk bir boşlukta kayboldu gitti.

Soru açık: Neden 500 değil?

Bu kentin çocukları neden okulsuz, bu aileler neden camiden uzak, bu insanlar neden sağlık hizmetlerine erişemeyecek?

TOKİ, konut değil sadece bina mı inşa ediyor? Ve biz bu dört eksik konutu, aslında eksik kalan bir kamu vicdanı olarak mı görmeliyiz?

En az 2.000 insanın yaşayacağı bölgede Okul, cami, Sağlık Ocağı ve diğer sosyal donatıların olmaması nasıl izah edilir.

Seydişehir halkı cevap bekliyor. Ve belki de bu kez, dört duvar değil, dört soru yeter:

Kimin için? Neden eksik? Ne amaçla? Kim denetliyor?