Abdullah LEBLEBİCİ / Haber Köşe Yazarı

Trabzonspor yenilgisi benim için bir sürpriz değildi. Hatta üç aşağı beş yukarı beklediğim bir sonuçtu… Üstelik öne geçmemize rağmen…

Ancak şunu da söylemeliyim; Trabzon’da oynanan ilk 45 dakika beni umutlandırmıştı. Aynı direnç, aynı disiplin Rize karşısında da gelir diye düşünüyordum.

Fakat 90 dakikanın kolay geçmeyeceği kesindi. Çünkü rakip kulübede, kısa süre önce Konyaspor’u çalıştırmış bir teknik adam vardı. Oyuncuların karakterini, güçlü–zayıf yanlarını, oyunda hangi refleksi göstereceklerini bilen bir isim…

Rizespor’un sahaya bu avantajla çıktığı çok netti.

Peki, işe yaradı mı?

Skora baktığımızda, evet… Konya’dan puanla ayrılmayı başardılar.

Konyaspor cephesinden bakacak olursak; bu beraberlik, aradaki 1 puanlık farkın korunması anlamına geliyor.

Ancak ne derseniz deyin, altı puanlık, hatta 9 puanlık maç kazanılmalıydı.

Acı ama gerçek, bu oyun ve bu oyuncu grubu ile kazanılması pek mümkün görünmüyordu zaten.

Çağdaş Atan dengeleri değiştirebilir mi?

Oyun ve oyuncu tercihlerinde radikal kararlar alabilir mi?

Doğrusu bunu kestirmek zor. Zira sakatlıklar ve cezalar nedeniyle oldukça sınırlı bir kadro yapısı var.

Yine de bazı müdahaleler yapılmalı mı?

Teknik ekibin masaya yatırması gereken ana konulardan biri bu.

Benim söylemek istediğim şey şu:

Konyaspor bu görüntüsüyle başkanını, yönetimini de, taraftarını da… Üzmekle kalmaz, hasta eder…

Kısacası tüm şehri üzer. Hem de HASTA eder.

Kritik Viraj Yaklaşıyor

Önümüzde Fenerbahçe ve Kayserispor maçları var.

Fenerbahçe’den puan çıkar mı? Futbolda imkânsız yok… Deniz yanar mı? Yanar.

Ama Kayserispor maçını, hem de iç sahada oynanacak ilk yarının son karşılaşması, mutlaka kazanılmalı.

Kayseri karşısında sıfır çekme lüksümüz yok.

En azından devreyi 19 puanla tamamlamalı ve ikinci yarıya “Allah kerim” diyerek başlamalıyız.

Durum bu, nasıl evimizde çocuklarımız yaramazlık yapsa da kıyamıyoruz, yine kucaklıyor isek,

Konyaspor da benim için aynı, kızsam da, üzülsem de, çocuğum gibi,

Her şart ve zeminde kucaklıyorum.