Abdullah LEBLEBİCİ / Haber Köşe Yazarı

2026 Dünya Kupası sona erdi.

Kupayı İspanya kazandı.

Öncelikle İspanya Milli Takımı'nı yürekten tebrik ediyorum.

Turnuva boyunca ortaya koydukları futbol, mücadele ve disiplin, şampiyonluğu hak ettiklerini gösterdi.

Ben de kupanın İspanya'ya gitmesini isteyenlerden biriydim.

Özellikle Türk bayraklı formalarla sahaya çıkan İspanyol futbolcuları görmek, sadece sportif bir görüntü değil, gönlümü ısıtan anlamlı bir tabloydu.

Futbolun dostluk, kardeşlik ve ortak değerler etrafında insanları buluşturabilen yönünü bir kez daha hissettik.

Gelelim bize...

Dünya Kupası bitti ama Türk futbolunun sorunları bitmedi.

Turnuva boyunca milyonlarca insanın umut bağladığı Milli Takımımız, beklentilerin çok uzağında kaldı. Ne oynanan futbol tatmin etti ne de alınan sonuçlar.

Dünyanın birçok ülkesinde başarısız sonuçların ardından, hatta başarılı olan teknik direktörler bile sorumluluk alıp görevlerinden ayrılırken, bizde ise hâlâ sessizlik hâkim.

NASİP… diyen.

Sayın Vincenzo Montella'dan istifa yönünde en küçük bir işaret yok.

Peki ya Türkiye Futbol Federasyonu?

Oradan da ses çıkmıyor.

Milli takım, birkaç futbolcunun piyasa değerini artırma hesabıyla yönetilemez.

Milli forma; menajerlerin, transfer hesaplarının veya kişisel planların üzerinde tutulması gereken kutsal bir emanettir.

Bunun bedelini de ne yazık ki milyonlarca futbolsever ödedi.

Acı olan ise şu...

Şampiyon İspanya'ya guruplar da ve turnuva boyunca iki gol atabilen tek takım Türkiye oldu.

Buna rağmen gruptan çıkmayı başaramadık. Bu çelişki bile, yanlış planlamanın ve kötü yönetimin en açık göstergesidir.

Bugün Türk futbolunun ihtiyacı mazeret değil, özeleştiridir.

Milli takım, kişilere göre değil, liyakate göre yönetilmelidir.

Federasyon da teknik heyet de artık kamuoyuna karşı sorumluluk taşıdıklarını unutmamalıdır.

Türk futbolu günü kurtaran kararlarla değil, uzun vadeli ve sağlam bir vizyonla ayağa kalkabilir.

Aksi hâlde her büyük turnuvanın ardından aynı hayal kırıklıklarını, aynı tartışmaları ve aynı mazeretleri konuşmaya devam ederiz.

Ben artık mazeret değil, değişim görmek istiyorum.

Çünkü bu ülkenin futbolu, taraftarı ve gençleri, çok daha iyisini hak ediyor.