Abdullah LEBLEBİCİ / Haber Köşe Yazarı

Ligde 10. haftayı geride bıraktık.

Açık konuşalım, ortaya çıkan tablo iç açıcı değil. Beklentilerimizin gerisindeyiz.

Geride kalan maçlarda zaman zaman şanssızlıklar yaşadık, çoğu zaman da hakem hatalarının kurbanı olduk.

Elbette bunların hiçbiri yaşadığımız tabloyu tek başına açıklamaya yetmez. Ancak gerçekleri de görmezden gelemeyiz.

Peki, ümitsiz miyim?

Asla!

Ne İlhan Palut’tan ne de bu formayı giyen futbolculardan ümidimi kestim.

Son günlerde İlhan Hoca üzerinden yapılan eleştirilerin önemli bir bölümüne katılmıyorum.

Futbolda sonuçlar elbette önemlidir.

Başarısızlık varsa eleştiri de olacaktır. Buna kimsenin itirazı yok. Ancak eleştirmek başka, güveni kaybetmek başkadır.

İlhan Palut’u tanıyoruz. Futbol anlayışını, çalışma disiplinini ve takıma neler katabileceğini biliyoruz.

Birkaç kötü sonuçla hocayı tartışmaya açmanın, her şeyi yeniden sorgulamanın doğru olduğuna inanmıyorum.

Ben önümüzdeki süreçte Konyaspor’un daha iyi olacağını düşünüyorum. Bu takımın kapasitesi de var, bunu başarabilecek gücü de…

Elbette bunun için eksikler giderilmeli, hatalardan ders çıkarılmalı ve gereken mücadele ortaya konulmalı. Taraftarın beklentisi de zaten budur.

Ama bizim de kendimize sormamız gereken bir soru var:

Konyaspor sadece kazandığında mı bizim takımımız?

İyi günde tribünleri doldurmak, galibiyetlerden sonra övgüler dizmek kolaydır.

Asıl mesele işler yolunda gitmediğinde ortaya çıkar. Takımın morali bozukken, sonuçlar gelmezken, eleştiriler yükselirken yanında durabilmektir.

Bugün Konyaspor'un en çok ihtiyaç duyduğu şeylerden biri de budur.

Unutmayalım, bu takım hepimizin. Birkaç kötü sonuçla sırtımızı dönecek, ilk fırsatta umutsuzluğa kapılacak değiliz.

Eleştirelim ama yıpratmayalım. Eksikleri söyleyelim ama güveni de kaybetmeyelim.

Çünkü inanıyorum ki Konyaspor bu zor günleri geride bırakacak.

İyi günde herkes var. Önemli olan, zor günde de Konyaspor'un yanında olabilmek.

Benim durduğum yer belli. Sonuna kadar Konyaspor, sonuna kadar güven!