Abdullah LEBLEBİCİ / Haber Köşe Yazarı

 

 

Türkiye’nin sakin, dingin şehirlerinden Afyonkarahisar’da yaşananlar hepimizi dehşete düşürdü.

Bir kişi çıkıyor, önüne gelene kurşun yağdırıyor. Sekiz insan hayatını kaybediyor, bir kişi ağır yaralanıyor. Geride gözü yaşlı aileler, yıkılmış hayatlar ve cevabı verilmesi gereken koca bir soru kalıyor.

İlk bilgilere göre olayın başlangıcında bir borç meselesi var. Biçerdöver alışverişinden kaynaklanan anlaşmazlık, ödenemeyen borç ve ardından ruhsatsız bir tüfekle gelen ölüm.

Şimdi soruyorum:

Borçlanmışsın, ödeyememişsin. Bunun bedeli sekiz insanın hayatı mı?

Bu kadar mı değersiz oldu insan hayatı?

Elbette bu olay sıradan bir borç anlaşmazlığı değil. Üstelik cinayetler, ilk saldırının ardından kaçış sırasında başka insanlara da yönelmiş. Yani mesele sadece bir alacak verecek kavgasıyla açıklanamayacak kadar vahim.

Ancak asıl üzerinde durmamız gereken konu, artık toplum olarak geldiğimiz nokta.

Bir bakıyorsunuz trafikte yol verme kavgası, bir bakıyorsunuz komşular arasında tartışma, bir bakıyorsunuz aile içi anlaşmazlık... En küçük meselede silahlar konuşuyor, bıçaklar çekiliyor, insanlar birbirinin canına kast ediyor.

Sanki toplum olarak hepimiz pimi çekilmiş bir bomba gibiyiz. Kimin, nerede, ne zaman, hangi sebeple patlayacağı belli değil.

Öfkemizi kontrol edemiyoruz. Tahammülümüz kalmamış. Konuşarak anlaşmak yerine bağırmayı, tartışmak yerine tehdit etmeyi, sorunu çözmek yerine şiddete başvurmayı seçiyoruz.

Peki, neden?

Ekonomik sıkıntılar mı? İşsizlik mi? Geçim derdi mi? Aile yapısındaki çözülme mi? Ruhsal sorunlar mı? Cezasızlık algısı mı?

Bunların hepsinin toplum üzerindeki etkisi ayrı ayrı araştırılmalı. Çünkü yaşananları yalnızca birkaç kişinin caniliğine bağlayıp geçemeyiz.

Ruhsatsız bir silahın bu kadar kolay el değiştirmesi de başlı başına sorgulanması gereken bir güvenlik meselesidir.

Aileden okula, eğitimden adalet sistemine kadar herkesin üzerine düşeni yapması gerekiyor. Şiddeti daha ortaya çıkmadan önleyecek sosyal politikalar geliştirilmeli. Silaha erişim konusunda çok daha etkili denetim sağlanmalı.

Unutmayalım; bugün Afyonkarahisar’da yaşananlar, yarın başka bir şehirde, başka bir ailede karşımıza çıkabilir.

Bir toplumda insanlar birbirine tahammül edemiyor, en küçük anlaşmazlıkta silaha sarılıyorsa orada sadece asayiş değil, ciddi bir toplumsal sorun vardır.

Artık birilerinin çıkıp bu gidişata dur demesi gerekiyor.

Çünkü kaybettiğimiz sadece insanlar değil; birbirimize duyduğumuz güven, saygı ve tahammül de her geçen gün biraz daha azalıyor.