Abdullah LEBLEBİCİ / Haber Köşe Yazarı

Konya’da yalnızca kasım ayında bin 591 trafik kazası yaşandı.

12 insanımızı kaybettik, bin 85 kişi yaralandı. Yılın ilk 11 ayına baktığımızda tablo daha da çarpıcı: 104 can kaybı, 12 bin 959 yaralı…

Bu rakamlar artık sadece bir istatistik değil; hepimizin hayatına değen, kimi zaman bir aileyi ömür boyu eksik bırakan acılar.

Bu konuya köşe yazılarımda sık sık değiniyorum.

Çünkü trafik, sadece araçların hareket ettiği bir alan değil; toplumun kültürünü, ahlak anlayışını ve eğitim seviyesini birebir yansıtan bir ayna.

Sorun asfaltın üzerinde değil, insanın içinde…

Bugün Konya’da ya da Türkiye’nin herhangi bir yerinde yaşanan kazaların büyük bölümü teknik sebeplerden değil, insan kaynaklı hatalardan ortaya çıkıyor:

Acelecilik,

Saygı eksikliği,

Cep telefonu kullanma alışkanlığı,

“Bana bir şey olmaz” düşüncesi,

VE “Trafiği bir mücadele alanı gibi gören” zihniyet…

Bu davranışlar aslında trafik eğitiminin sadece direksiyon sınavıyla sınırlı kaldığını gösteriyor.

Oysa gerçek trafik eğitimi, çocuk yaşta başlayan ve yaşam boyu süren bir kültür meselesidir.

Eğitim olmadan trafik düzelmez…

Kaza istatistikleri ne kadar çarpıcı olursa olsun, eğer toplum olarak davranışlarımız değişmezse aynı acıları yaşamaya devam ederiz.

Bu noktada yapılması gerekenler çok açık:

“Okullarda sürdürülebilir trafik bilinci oluşturmak, sadece teorik değil davranışa dönük eğitimler vermek.

Ailelerin çocuklara örnek olması, direksiyon başındaki her davranışın bir karakter eğitimi olduğunu unutmamak.

Denetimleri artırmak ama aynı zamanda cezanın ötesinde bilinçlendirme kampanyalarını sürekli kılmak.

Kent içi ulaşımda yayaya önceliği kültür haline getirmek, sadece kural olarak bırakmamak.”

Ahlak boyutu: Trafik bir vicdan meselesidir

Trafik aynı zamanda bir ahlak sınavıdır. Kırmızı ışıkta durmak sadece ceza yememek için değil, tanımadığınız bir insanın hayatına saygı duyduğunuz içindir.

Hız sınırına uymak, “ben iyi şoförüm” demekle değil, direksiyonun başında sorumluluk sahibi bir insan olmakla ilgilidir.

Her kazanın ardından aynı soruyu soruyoruz: “Neden?”

Aslında cevabı herkes biliyor. Çünkü sorun yollarımızdan çok, zihniyetimizdeki çukurlarda.

Biz bu zihniyeti düzeltmeden, kaç polis çıkarırsak çıkaralım, kaç kamera takarsak takalım sonuç değişmeyecek.

Trafikte huzur, ancak eğitimin, ahlakın ve saygının birleştiği yerde mümkün olacak.

İstatistikler korkutuyor, evet.

Ama asıl korkması gereken, bu tabloya rağmen hâlâ değişme ihtiyacı hissetmeyen zihniyet.