Abdullah LEBLEBİCİ / Haber Köşe Yazarı

Konya Şeker, Kangal Termik Santrali’ni satışa çıkardı.

Muhammen bedel 285 milyon dolar.

İtiraz edenler olabilir…

“985 milyon dolara alınmıştı. Şimdi 285 milyon dolara satılıyor.”

Tamam…

Ama meseleye sadece geçmişten bakarsak, bugünün gerçeğini kaçırırız.

Asıl soru şu:

Kangal Termik Santrali bugün Konya Şeker’e ne kazandırıyor, ne götürüyor?

Yıllardır ciddi bir finansal yük oluşturan Kangal’dan çıkmak, Konya Şeker’in önünü açacaksa, ben bu kararı destekliyorum.

Çünkü Konya Şeker’in asıl işi enerji değil.

Konya Şeker’in özü tarım, gıda ve çiftçi.

Son yıllarda yaşanan süreçte bunun daha net görülmesi gerektiğini düşünüyorum.

Bir çiftçi kooperatifi olarak Konya Şeker’in temel yükümlülüğü;

Üreticisini güçlendirmek, tarımsal üretimi büyütmek, tarıma dayalı sanayiyi geliştirmek ve çiftçi ortaklarının gelir ve refahını artırmaktır.

O halde kaynakların da bu doğrultuda kullanılması gerekir.

Kangal’dan çıkıp, enerjisini kendi asli faaliyet alanına yöneltmek…

“Daha fazla tarımsal üretim.

Daha fazla gıda yatırımı.

Daha güçlü tesisler.

Ve daha güçlü bir çiftçi…”

Bence mesele tam da burada.

Elbette 985 milyon dolarlık geçmiş yatırımın bugün 285 milyon dolarlık muhammen bedelle satışa çıkması sorgulanabilir.

Ama şirket yönetmek, yalnızca geçmişte yapılan harcamalara bakarak karar vermek değildir.

Bugünü doğru okuyup, yarını kurtaracak adımı atabilmektir.

Üstelik süreç henüz tamamlanmış değil.

13 Ekim’de teklifler alınacak, ardından açık artırma yapılacak. Gerekirse pazarlık süreci de işletilecek.

Ben bu karara şu pencereden bakıyorum:

Eğer Kangal’ın devri, Konya Şeker’in üzerindeki finansal baskıyı azaltacak ve ortaya çıkacak kaynak tarıma, gıdaya, üretime ve yeni yatırımlara yönlendirilecekse…

Bundan daha doğal ne olabilir?

Bazen büyümek, yeni bir şey satın almak değildir. Bazen büyümek, üzerinizdeki yükü bırakmaktır.

Konya Şeker’in bundan sonraki hedefi belli olmalı:

Kangal’dan çıkan kaynakla çiftçiye, üretime ve gıda sanayisine daha güçlü dönmek.

Çünkü Konya Şeker’in geleceği termik santralde değil; “tarlada, üretimde, fabrikada ve çiftçidedir.”

Bence asıl kazanç da burada…