Abdullah LEBLEBİCİ / Haber Köşe Yazarı

2022 yılında gönüllülük esasına dayalı bir idealin ürünü olarak kurulan Konya İhracatçılar Birliği Derneği (KONİB), sadece bir dernek değil;

Konya’nın üretim gücünü dünyaya taşıma hedefinin adı. Ancak bugün gelinen noktada bu hedefe giden yolda ciddi engellerle karşı karşıya.

2025, Konya sanayisi açısından ne yazık ki karamsar bir tablo çiziyor.

Sadece rakamlara değil; bu rakamların arkasındaki yapısal sorunlara da bakmak gerekiyor.

Çünkü mesele yalnızca bir "düşüş" değil, çok daha derin bir rekabet gücü kaybı meselesidir.

RAKAMLAR NE DİYOR…

Konya’nın 2024 yılı ilk yedi ayında gerçekleştirdiği ihracat 1 milyar 974 milyon dolar iken, 2025’in aynı döneminde bu rakam 1 milyar 961 milyon dolara geriledi.

İlk bakışta yüzde -1’lik bu düşüş küçük gibi görünebilir. Ama unutmamak gerekir ki; bu, zaten zor koşullarda sürdürülen bir büyümenin artık yavaşladığını değil, tersine döndüğünü gösteriyor.

Ve daha da önemlisi:

Bu sadece bir sayı değil, birçok sanayi tesisinde durmuş bantlar, iptal edilmiş siparişler ve geleceğinden endişe eden binlerce emekçi demek.

SEKTÖRLER TEK TEK GERİLİYOR…

Konya ekonomisinin can damarı olan sektörlerde düşüşler dikkat çekici boyutlara ulaştı:

Otomotiv Endüstrisi: %-4,0

Makine Aksam ve Parçaları: %-8,0

Hububat, Bakliyat, Gıda Ürünleri: %-8,5

Demir ve Demir Dışı Metaller: %-15,6

Tek olumlu not: İklimlendirme sanayisinde %1,7’lik mütevazı bir artış. Ancak bu artış, genel tabloyu kurtarmıyor.

Neden bu noktadayız…

İhracatçının elini kolunu bağlayan nedenler açık:

Düşük döviz kuru, (gerçi döviz artsa bir türlü artmasa bir türlü) yurtdışında rekabeti imkânsız kılıyor.

Yükselen hammadde ve enerji maliyetleri, fiyat tutturmayı güçleştiriyor.

Krediye ulaşamayan KOBİ’ler, ihracat zincirinin dışına itiliyor.

Merkezi destek paketleri, bölgesel ihtiyaçlara cevap vermiyor.

Üstelik bu tabloya; eksik lojistik altyapı, bölgesel teşvik yetersizliği ve yavaş ilerleyen kamu yatırımları da eklenince,

Konya gibi bir üretim üssü, potansiyelini tam anlamıyla kullanamaz hale geliyor.

Artık Vakit Kaybetme Lüksümüz Yok.

Bugün gelinen noktada yalnızca üretmek değil, bunu sürdürülebilir şekilde ihracata dönüştürmek de zorlaşıyor. Bu artık sadece serbest piyasa koşullarının değil, aynı zamanda ekonomik yönetimin de sorumluluk alanına giren bir meseledir.

Bu nedenle çağrım net ve acildir:

Konya’ya özel finansman modelleri,

Bölgesel teşvik paketleri,

İhracat odaklı kamu destek mekanizmaları hayata geçirilmelidir.

Ve en önemlisi:

Konya Uluslararası Bölgesel Havalimanı,

Konya Lojistik Merkezi,

Konya Ticaret Serbest Bölgesi gibi projeler artık hayal değil, uygulama aşamasına geçmelidir.