Abdullah LEBLEBİCİ / Haber Köşe Yazarı

Konya’da trafik bilançolar her ay açıklanıyor.

Rakamlar gerçekten ürkütücü…

Sadece bir ayda 1.964 trafik kazası meydana geldi. Bu kazalarda 11 kişi hayatını kaybetti, 1.521 kişi yaralandı.

Üstelik bunlar yalnızca polis sorumluluk bölgesinde kayıtlara geçen rakamlar.

2026’nın ilk 7 ayına baktığımızda tablo daha da ağırlaşıyor.

Konya’da 10.913 trafik kazası yaşandı. Bunların 5.017’si ölümlü-yaralamalı, 5.896’sı maddi hasarlı kazalardı.

Sonuç?

30 can kaybı, 7.530 yaralı…

30 insan…

30 anne, baba, evlat, eş, kardeş…

7.530 yaralı insan ve onların aileleri.

Bazıları kısa sürede iyileşecek. Bazıları ise hayatının geri kalanını bir sakatlık, travma veya çalışma gücü kaybıyla geçirmek zorunda kalacak.

Artık rakamları değil, nedenleri konuşmalıyız

Her gün kaza haberleri okuyoruz.

“Bir kişi hayatını kaybetti.”

“İki kişi yaralandı.”

“Üç araç çarpıştı.”

Bir süre sonra bu rakamlar hayatını kaybeden insanların hikâyelerini gölgede bırakıyor.

Oysa her rakamın arkasında bir hayat var.

Elbette bütün kazaları önlemek mümkün değil. Ancak kazaların önemli bölümünü azaltmak elimizde.

Aşırı hız, dikkatsizlik, cep telefonu kullanımı, emniyet kemeri ihlali ve alkollü araç kullanımı gibi nedenlerin yanında; yolların fiziki durumu, kavşaklar, aydınlatma, işaretlemeler ve denetimler de birlikte değerlendirilmelidir.

Çünkü trafik güvenliği sadece sürücünün değil, hepimizin sorumluluğudur.

Konya bunu hak etmiyor

Konya büyük bir şehir.

Geniş bir coğrafyaya sahip ve önemli ulaşım güzergâhlarının üzerinde bulunuyor.

Ancak bu, her ay insanlarımızı kaybetmeyi kabullenmemiz anlamına gelmemeli.

Artık “kaza oldu” deyip geçmemeliyiz. Neden oldu? Önlenebilir miydi?

Bir daha yaşanmaması için ne yapmalıyız? Asıl bunları konuşmalıyız.

Çünkü trafik kazalarını kader olarak görmek, alınabilecek önlemleri görmezden gelmek demektir.

Savaş meydanında değiliz.

Ama her gün yollarda insanlarımızı kaybediyoruz. Konya’nın yollarında sessiz bir savaş yaşanıyor.

Ve bu savaşın kazananı yok. Kaybedeni ise hepimiziz.